ღ♥ღدخترك جهنميღ♥ღ
تو رو خدا تنهام نزار... دل به دل تو بستهام
توی اتوبوس نشسته بودم و دوتا دختر دانشجو روبه روم بودن و مشغول صحبت منم داشتم به صحبتاشون گوش میدادم. اولی: دانشجوی کجایی؟ دومی: دانشگاه نجف آباد ژئومورفولوژی میخونم(همون جغرافیا خودمونه!!!) اولی: ترم چندی؟ دومی: ترم یک(!!!!) اولی: کتاب درسی میخوای ازکتابخونه بگیری؟ دومی: نه من اطلاعاتم بیشتر از حد کتابای درسیه و بیشترم کتابای فلسفی میخونم. میدونی من کلا خیلی به اصول منطق و فلسفه علاقه مندم وقتی میخونمشون انگار زنده میشم. و یک سری کلمات غلنبه سلنبه دیگه هم گفت که یعنی خیلی حالیمه و من که نفهمیدم احتمالا اون یکی دختره هم نفهمید چون دیگه بحث رو ادامه نداد. منم با کلی زحمت جلو خنده مو گرفته بودم. همون موقع یاد حرف مهسا افتادم که یه بار گفت بعضیا تا وارد دانشگاه میشن جوگیر میشن و یعنی میخوان بگن خیلی بزرگ شدن و حالیشونه میگن ما کتابای فلسفی میخونیم!!! تازه قیافه هم میان و دوتا کلمه هم حفظ میکنن که کم نیارن ولی اگه دوتا سوال بپرسی توش میمونن!!! اینم دقیقا جریان همون دختر ترم یکیه!
| Design By : Night Skin |
سایه تاریک یک نیلوفر
روی همه این ویرانه فروافتاده بود
کدامین باد بی پروا
دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟
درپس درهای شیشه ای رویاها
در مرداب بی ته آیینه ها
هرجا که من گوشه ای از خودم را مرده بودم
یک نیلوفر روییده بود
گویی او لحظه لحظه در تهی من میریخت
ومن در صدای شکفتن او
لحظه لحظه خودم را می مردم
بام ایوان فرو میریزد
وساقه نیلوفر بر گرد همه ستونها می پیچد
کدامین باد بی پروا
دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟
نیلوفر رویید
ساقه اش از ته خواب شفافم سرکشید
من به رویا بودم
سیلاب بیداری رسید
چشمانم را در ویرانه خوابم گشودم
نیلوفر به همه زندگی ام پیچیده بود
در رگهایش من بودم که می دویدم
هستی اش در من ریشه داشت
همه من بود
کدامین باد بی پروا
دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟
